مجله اینترنتی باستان شناس

در طول تاریخ ایران، تهدیدات خارجی همواره به‌عنوان بزرگ‌ترین خطر علیه استقلال و تمامیت ارضی کشور معرفی شده است. اما در کنار این تهدید آشکار، تهدیدی پنهان و ویرانگر وجود دارد که کمتر به آن پرداخته شده است.

ابوالحسن اتابکی، باستان‌شناس و دکترای تاریخ، از کشف سنگ‌نگاره‌ای مربوط به اواخر دوره ساسانی با قدمت بیش از ۱۵۰۰ سال بر روی صخره‌های دشت مرودشت فارس خبر داد.

تپه‌های باستانی، کتاب‌های خاموش تاریخ ما هستند؛ کتاب‌هایی که هر لایه‌ی خاک آن، صفحه‌ای از زندگی و باورهای نیاکان‌مان را در خود جای داده است. اما این میراث گرانبها، سال‌هاست قربانی طمع گنج‌یابانی شده که به امید دستیابی به اشیای قیمتی، بی‌رحمانه خاک و ریشه‌ی تاریخ را می‌درند.

میراث فرهنگی هر ملت، ریشه‌های هویت و تاریخ آن ملت را شکل می‌دهد. بناهای تاریخی، آثار باستانی، موسیقی، آیین‌ها و حتی قصه‌های کهن، همه بخشی از سرمایه‌های ارزشمندی هستند که باید از نسلی به نسل دیگر منتقل شوند.

ایران سرزمینی است با تمدنی چند هزار ساله؛ سرزمینی که هر وجب خاکش، گنجینه‌ای از تاریخ و فرهنگ را در دل خود پنهان کرده است. اما این گنجینه‌ها نه برای افراد خاص، بلکه برای همه ملت ایران و نسل‌های آینده به ودیعه نهاده شده‌اند.

ایران سرزمینی است با تمدنی چند هزار ساله؛ سرزمینی که هر وجب خاکش، گنجینه‌ای از تاریخ و فرهنگ را در دل خود پنهان کرده است. اما این گنجینه‌ها نه برای افراد خاص، بلکه برای همه ملت ایران و نسل‌های آینده به ودیعه نهاده شده‌اند.

«باستان‌شناسان بلغارستان، در یک مقبره ۲۱۰۰ ساله، پیکر یک جنگجوی تراکی را همراه با تاج طلایی و اسبش کشف کردند.»مجله اینترنتی باستان شناس :«این تاج چشمگیر، بخشی از مجموعه‌ای از جواهرات طلایی است که از مقبره جنگجویی در رشته‌کوه ساکار در جنوب‌شرق بلغارستان به دست آمده؛ جنگجویی که به او لقب “لرد ساکار” داده‌اند.

تاریخ ایران پر از فراز و نشیب‌های پرماجراست؛ از هجوم بیگانگان گرفته تا رخدادهای درونی که بنیان‌های فرهنگ و تمدن ما را به چالش کشیده‌اند. در این میان، مقایسه‌ای میان دو آسیب بزرگ ـ یکی تاریخی و بیرونی همچون هجوم مغول، و دیگری معاصر و درونی همچون گنج‌ یابی و حفاری غیرمجاز ـ می‌تواند ابعادی تازه از خطرات پنهان برای میراث فرهنگی ایران را آشکار کند.

«بز کوهی در دوران باستانِ خاور نزدیک تنها یک حیوان اقتصادی نبود، بلکه نمادی نیرومند از باروری و پیوند با نیروهای آسمانی به شمار می‌رفت.»

ایران سرزمینی است با هزاران سال تمدن، از ایلام و هخامنشی گرفته تا ساسانی و قاجار. هر سنگ، سفال، کتیبه و نقش‌برجسته، بخشی از داستان بلند این ملت را روایت می‌کند.این آثار تنها اشیای قدیمی نیستند؛ سند هویت، حافظه تاریخی و چراغی برای آینده هستند.

ابوالحسن اتابکی، دکترای تاریخ از کشف کوچکترین سنگ نوشته باستانی با قدمت۱۶۰۰ساله در استان فارس خبر داد که در «اواخر دوره ساسانی» بر دیواره صخره‌های دشت مرودشت به نگارش در آمده است.

یک مطالعه‌ی جدید در حال بازنویسی تاریخ پیدایش تمدن سومر باستان است؛ تمدنی که مدت‌ها به‌عنوان گهواره‌ی تمدن شناخته می‌شد. این پژوهش که در مجله PLOS One منتشر شده، استدلال می‌کند که تعامل جزر و مد، رودخانه‌ها و تغییر خط ساحلی در شمال خلیج فارس، نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری کشاورزی و زندگی شهری در بین‌النهرین داشته است.