مجله اینترنتی باستان شناس

محققان یک سنگ نگاره منحصر به فرد را در منطقه الهوش مصر شناسایی کرده اند که احتمالاً نشان دهنده نماد صورت فلکی بُزغاله (بز دریایی) یا جَدْی است، موجودی دورگه با ربع جلویی بز و ربع عقبی ماهی.

شاهکار طلایی روم باستان نیم تنه طلایی مارکوس آئورلیوس آنتونیوس ( مارک اورول ) را نشان می دهد که قدمت آن به ۲۰۰۰ سال قبل باز می گردد. مجسمه نیم تنه ای که در سال ۱۹۳۹ در مکان باستانی آونتیکوم در سوئیس امروزی کشف شد، این مجسمه بزرگترین تصویر شناخته شده از یک امپراتور روم باستان است که از فلز طلا ساخته شده.

بر اساس شواهد جدید، کودکان نئاندرتالی فسیل‌ها را جمع و نگهداری می‌کردند، درست مانند کودکان امروزی که ممکن است به جمع آوری برچسب علاقه‌ مند باشند و بدین ترتیب نئاندرتال‌ها بیشتر از آن‌چه تصور می‌کردیم به ما شبیه بودند!

کارشناسان موزه ملی زاید آیات قرآنی را که در زیر لایه ای از ورق طلا بر روی نسخه خطی معروف قرآن آبی پنهان شده بود، کشف کردند.

به تازگی بخشی از جاده واتلینگ، یکی از مهم‌ترین و مشهورترین جاده‌های روم باستان در بریتانیا، در جنوب شرقی لندن کشف شده که به‌خوبی حفظ‌ شده است و باستان‌شناسان آن را یک کشف «شگفت‌انگیز» توصیف کرده‌اند.

در چین، باستان شناسان مایعی مرموز را در یک ظرف برنزی کشف شده در یک مقبره چینی پیدا کردند. این ظرف به شکل قو است و حاوی ماده ای ناشناخته است که بیش از ۲۰۰۰ سال قدمت دارد.

تمام چهره های خلق شده از پادشاهان و سرداران ایران باستان در این کلیپ بر اساس مستندات تاریخی و با استفاده از هوش مصنوعی انجام شده است.

شیوه‌های مومیایی کردن، که زمانی با آیین‌های عجیب و غریب مصر باستان یا فرهنگ‌های آمریکای جنوبی مرتبط است، در اکتشافات اخیر قلعه میلاند در فرانسه تایید شده است.

در ایران، تعدادی از باستان‌شناسان مشهور وجود دارند که تأثیر زیادی بر علم باستان‌شناسی و تحقیقات تاریخی داشته‌اند.

دوران پارینه سنگی پسین(UP)در جنوب غرب آسیا، همواره دوره مهمی تلقی می‌شود، چرا که شاهد تنوع، آمیزش و سازگاری انواع مختلفی از هومینین‌ها با محیط‌های جدید بوده است.

جام زرین عمارلو که مربوط به نیمه نخست هزاره اول پیش از میلاد است، دارای نقوشی از جمله سواستیکا و صحنه‌ای از حمله شیر به گوزن است. این آثار فرهنگی از اهمیت بالایی برخوردارند و به عنوان نماد قوم آمارد در گیلان شناخته می‌شوند.

فنجان نماها یا “cup marks” در ایران به گودی‌های ایجاد شده بر روی سطوح سنگی صاف در کف و دیواره‌های غارها و کوه‌ها اشاره دارند. این نشانه‌ها که به عنوان جوغن نیز شناخته می شوند ، نوعی نشانه رمزگونه است که در نقاط مختلف ایران یافت می‌شوند.