هیدکی کامیا، خالق عناوین محبوبی چون Okami، Devil May Cry و Bayonetta، در مصاحبهای تازه اعلام کرد که بیش از درگیری با بحث فیزیکی یا دیجیتالی بودن رسانهها، نگران آینده حفظ و نگهداری بازیهای ویدیویی است.
او در گفتگو با رسانه VGC، همراه با کنتو کویاما، دیگر همبنیانگذار استودیوی Clovers، دیدگاه خود را درباره پایان احتمالی عرضه دیسکهای فیزیکی روی پلتفرمهای پلی استیشن مطرح کرد.کامیا با اشاره به اینکه این اتفاق تأثیر چندانی روی عادات خرید شخصی او نخواهد گذاشت، اذعان داشت که اکنون تمام خریدهایش کاملا دیجیتالی هستند؛ با این وجود، نگران است که حذف نسخههای فیزیکی منجر به از بین رفتن ارزشهای معناداری در این صنعت شود. او در این باره میگوید:من این روزها حتی یک بازی فیزیکی هم نمیخرم، تمام بازیهایی که میخرم ۱۰۰ درصد دیجیتالی هستند؛ بنابراین به این تصمیم نگاه میکنم و با خودم میگویم آره، حدس میزنم اوضاع داشت به همین سمت میرفت.این بازیساز برجسته و کلکسیونر پرشور بازیهای رترو، دغدغه اصلیاش را در دسترس ماندن این آثار برای نسلهای آینده با وجود تغییرات مداوم سختافزاری میداند:مسئله مهم برای من این است که آیا صاحبان مجموعهها مسئولیت اطمینان از اینکه تمام این بازیها برای نسلهای آینده جهت تجربه کردن در دسترس خواهند بود را بر عهده میگیرند یا خیر. فیزیکی یا دیجیتالی بودن این موضوع برای من اهمیت کمتری دارد، به شرطی که این بازیها در آینده در دسترس مردم باشند. چون همانطور که میدانید، همین الان هم بازیهای کلاسیک قدیمی بسیار زیادی وجود دارند که به هیچوجه روی سختافزارهای مدرن قابل بازی نیستند. من امیدوارم که صاحبان آیپی این موضوع را درک کنند و این بازیها را نه تنها از دیدگاه گیمپلی، بلکه از منظر فرهنگ بازی نیز برای آیندگان در دسترس نگه دارند و به پرورش و رشد این فرهنگ گیمینگ ادامه دهند.
او برای تبیین راهکار درست، به سری Arcade Archives از شرکت Hamster Corporation اشاره کرد. کامیا اگرچه شخصا مالک بیش از ۲۰۰ بُرد آرکید است، اما اعتراف میکند که برای تجربه بیدردسر این عناوین، ترجیح میدهد به سراغ همین نسخههای آرشیو شده روی پلتفرمهای مدرن برود.در سوی دیگر، کنتو کویاما، رئیس استودیوی کلاورز، معتقد است هرچند پایان یافتن عرضه دیسکها از منظر تجاری توجیهپذیر به نظر میرسد، اما ایده نابودی کلکسیونهای فیزیکی او را آزردهخاطر میکند:اگر بخواهم در مورد خودم صحبت کنم، اخیرا بخش بیشتری از بازیهایم را به صورت دیجیتالی میخرم. اما در عین حال، هر زمان که احساس کنم بازی واقعا خاصی وجود دارد که دلم میخواهد آن را برای طولانیمدت نگه دارم، همیشه حتما نسخه فیزیکی آن را تهیه میکنم. من در خانهام یک اتاق بازی اختصاصی دارم که تقریبا تمام کنسولهای قدیمیام مانند ایکس باکس اورجینال، دریمکست و غیره، به همراه قفسههایی پر از بازی در آن قرار دارند. گاهی اوقات حتی فقط قدم زدن در آن اتاق و نگاه کردن به برچسبهای کنار قاب بازیها، قلبم را به تپش میاندازد و فکر میکنم این ایده که چنین چیزی ممکن است از بین برود، واقعا غمانگیز است.
کامیا نیز برای تأکید بر ارزش معنوی نسخههای فیزیکی، خاطرهای جذاب از دیدار با ساتورو ایواتا، رئیس فقید شرکت نینتندو، روایت کرد:مطمئنم برنامه Iwata Asks را به یاد دارید؛ جایی که رئیس سابق نینتندو با توسعهدهندگان مصاحبه میکرد. من هم موفق شدم یک بار در این برنامه حضور پیدا کنم و کل کلکسیون خودم از عناوین قدیمی کنسول NES که ایواتا در زمان برنامهنویس بودنش روی آنها کار کرده بود را با خود به آنجا بردم. فکر میکنم بازیهای Pinball، Golf، F1 Race و چند عنوان دیگر بودند. در مجموع چیزی حدود هفت بازی. من آنها را بردم و از او خواستم تمام این بازیها را برایم امضا کند و تا همین امروز با افتخار آنها را به نمایش میگذارم. بنابراین، این نکته قابل تأملی است که شاید در آینده مردم دیگر نتوانند چنین تجربیاتی داشته باشند.در نهایت، باید توجه داشت که اگر ناشران تدبیری برای انتقال بازیهای قدیمی خود به پلتفرمهای جدید نیندیشند، آینده تماما دیجیتالی میتواند حفظ و نگهداری تاریخ ویدیوگیم را با چالشی جدی مواجه کند؛ خطری که اخیرا بنیاد تاریخ بازیهای ویدیویی (VGHF) را نیز بر آن داشت تا از گروههای تجاری بخواهد راهکاری اساسی برای تضمین بقای بلندمدت بازیهای دیجیتال پیدا کنند.
نظرات کاربران