به گزارش خبرنگار مهر، نمایش «شرارههای شروه» به نویسندگی مصطفی جعفری خوزانی و کارگردانی پویان عطایی این روزها در تماشاخانه ماه حوزه هنری اصفهان روی صحنه است؛ اثری آیینی و فولکلور که با بهرهگیری از فرهنگ، موسیقی، گویش و آیینهای جنوب ایران، مفاهیمی همچون عشق، ایثار، انساندوستی و همبستگی را روایت میکند.
عوامل این نمایش معتقدند «شرارههای شروه» تنها یک اثر نمایشی نیست، ادای دِینی به مردم جنوب و فرهنگ غنی این سرزمین است. در همین ارتباط پویان عطایی، طراح و کارگردان نمایش، «شرارههای شروه» را اثری فولکلور و آیینی دانست و اظهار کرد: زندگی مردم بندر و روابط انسانی آنان را دستمایه روایت خود قرار داده است.
وی در گفتگو با خبرنگار مهر افزود: این نمایش تلاش میکند ارزشهایی مانند انساندوستی، ایثار، فداکاری، صمیمیت و عاطفه را که در زندگی امروز کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند، بار دیگر یادآوری کند. در کنار این مفاهیم، مخاطب با بخشی از فرهنگ بومی جنوب، آیینها، سادهزیستی، موسیقی و سبک زندگی مردم این خطه نیز آشنا میشود.
عطایی خاطرنشان کرد: تولید این نمایش پیش از رخدادهای اخیر جنوب کشور آغاز شده و همزمانی اجرای آن با این حوادث صرفاً یک تقارن زمانی است اما بیتردید اجرای چنین اثری در شرایط کنونی میتواند ادای احترامی به مردم جنوب باشد.
یکی از ویژگیهای شاخص «شرارههای شروه» استفاده از لهجه بوشهری در روایت داستان است؛ موضوعی که به گفته عوامل نمایش، حاصل ماهها تمرین و بهرهگیری از مشاوران بومی جنوب بوده است.
عطایی در اینباره گفت: تنها یکی از بازیگران گروه جنوبی است، اما با حضور مشاوران بومی و تمرینهای مستمر، همه بازیگران توانستند به لهجهای نزدیک به گویش مردم جنوب دست پیدا کنند.
کارگردان نمایش درباره طراحی صحنه ادامه داد: فضای اثر بر پایه بازیهای رئالیستی و طراحی صحنهای نمادگرایانه شکل گرفته است. رنگهای قرمز، آبی و سفید و همچنین استفاده از ظروف فلزی و عناصر ساده صحنه، در طول اجرا مفاهیمی همچون دریا، بندر، آتش، آیینهای محلی و فضای زندگی مردم جنوب را تداعی میکنند.
به گفته عطایی، هدف گروه این بوده است که با حداقل امکانات، فضایی خلاقانه و تأثیرگذار خلق شود تا مخاطب علاوه بر دنبال کردن داستان، با فضای بصری نمایش نیز ارتباط برقرار کند.
شرارههای شروه از حکایت پیرچنگی الهام گرفته است
در ادامه، مصطفی جعفری خوزانی، نویسنده نمایش، درباره روند شکلگیری اثر به خبرنگار مهر گفت: ایده اصلی نمایش از حکایت «پیر چنگی» در مثنوی معنوی الهام گرفته شده و تلاش شده این روایت کهن در بستر فرهنگ و زیستبوم جنوب ایران بازآفرینی شود.
وی افزود: نگارش نمایشنامه بیش از یک سال پیش آغاز شده و پیش از اجرا نیز مطالعات گستردهای درباره آیینها، موسیقی، مناسک و فرهنگ مردم جنوب انجام شده است. به همین دلیل، عناصر بومی همچون شروهخوانی، دمامزنی، خیامخوانی و دیگر سنتهای منطقه به شکلی طبیعی در متن و اجرا حضور دارند.
جعفری خوزانی اضافه کرد: «شرارههای شروه» بیش از آنکه صرفاً یک روایت داستانی باشد، ادای دینی به فرهنگ، تاریخ و مردم جنوب ایران است.
عوامل نمایش نیز معتقدند اجرای «شرارههای شروه» در اصفهان، با توجه به پیوند تاریخی این استان با مردم جنوب، میتواند بر همدلی و شناخت متقابل بیفزاید.
در همین ارتباط، سعید رضایی با اشاره به نقش مردم اصفهان در دوران دفاع مقدس و همراهی آنان با مردم جنوب به خبرنگار مهر گفت: هنرمندان نیز وظیفه دارند سهم خود را در حفظ این همبستگی ایفا کنند.
بازیگر نقش «شیرو»، این تجربه را نخستین حضور خود در نمایشی با لهجه بوشهری دانست و افزود: تلاش کردیم ضمن حفظ اصالت گویش، دیالوگها برای مخاطب اصفهانی نیز قابل فهم باشد. بازخورد مخاطبان نشان داد این تلاش تا حد زیادی موفق بوده است.
همچنین پریسا کهکشپور دیگر بازیگر نمایش نیز با تأکید بر اینکه تفاوت در گویش، آیین و فرهنگ مانعی برای وحدت نیست، در گفتگو با مهر اظهار کرد: همه اقوام ایرانی اعضای یک خانواده هستند و اگر این نمایش بتواند حتی اندکی بر شناخت و همدلی میان مردم مناطق مختلف کشور بیفزاید، به هدف خود رسیده است.
به گزارش مهر، نمایش «شرارههای شروه» از ۱۱ تا ۲۳ مرداد در تماشاخانه ماه حوزه هنری اصفهان میزبان علاقهمندان به تئاتر است؛ نمایشی که با تکیه بر فرهنگ جنوب، روایتگر عشق، ایثار و انسانیت در قاب هنر نمایش است.
نظرات کاربران