به گزاش خبرنگاراقتصادی خبرگزاری تسنیم, بر اساس تازهترین دادههای مرکز آمار، نرخ بیکاری در کشور پایان سال گذشته روندی کاهشی را تجربه کرده است؛ موضوعی که در ظاهر میتواند نشانهای از بهبود نسبی وضعیت بازار کار باشد. اما بررسی دقیقتر شرایط اقتصادی نشان میدهد که این کاهش، بهتنهایی نمیتواند تصویر کاملی از وضعیت اشتغال ارائه دهد و همچنان نگرانیهای جدی درباره پایداری مشاغل موجود و سرنوشت نیروی کار از دسترفته وجود دارد.
کارشناسان بازار کار معتقدند کاهش نرخ بیکاری لزوماً به معنای بهبود عمیق و پایدار در اشتغال نیست. به باور آنان، بخشی از این کاهش میتواند ناشی از خروج افراد از بازار کار، کاهش تقاضای نیروی کار یا جابهجایی به مشاغل غیررسمی و کمکیفیت باشد؛ مسئلهای که اگر با سیاستگذاری دقیق همراه نشود، در آینده به بحرانی بزرگتر تبدیل خواهد شد.
در شرایط فعلی، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، حفظ اشتغال موجود است. بسیاری از واحدهای تولیدی و خدماتی با فشارهای ناشی از تورم، کاهش سرمایهگذاری و نااطمینانی نسبت به آینده مواجهاند. همین وضعیت باعث شده برخی کارفرمایان به جای توسعه فعالیت، به سمت انقباض، کاهش هزینهها و حتی تعدیل نیرو حرکت کنند. در چنین فضایی، شغلی که امروز وجود دارد، الزاماً تضمینشده نیست و هر لحظه ممکن است در معرض تهدید قرار گیرد.
از سوی دیگر، مسئله اشتغال از دسترفته نیز نیازمند توجه جداگانه است. نیروی کاری که بر اثر رکود، تعطیلی بنگاهها یا تعدیل نیرو شغل خود را از دست داده، با فردی که هنوز بیکار نشده، شرایط متفاوتی دارد و نمیتوان برای هر دو گروه یک نسخه واحد پیچید.
دولت در این حوزه باید همزمان دو مسیر را دنبال کند: نخست، جلوگیری از ریزش بیشتر اشتغال موجود؛ و دوم، طراحی سازوکارهایی برای بازگشت نیروهای کار بیکار شده به چرخه اشتغال.
در این میان، برخی تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که اگر سیاستهای حمایتی بهموقع اجرا نشود، در آیندهای نهچندان دور بازار کار با بیکاری چشمگیرتری مواجه خواهد شد. بهویژه در شرایطی که بنگاهها از نبود ثبات اقتصادی، دشواری تأمین مالی و چشمانداز نامطمئن سرمایهگذاری رنج میبرند، احتمال افزایش دوباره بیکاری کاملاً جدی است.
به اعتقاد ناظران، دولت باید از نگاه صرفاً آماری به مسئله بیکاری فاصله بگیرد و به سمت سیاستهای فعال بازار کار حرکت کند؛ سیاستهایی که هم از اشتغال موجود محافظت کند و هم برای بازگشت افراد خارجشده از بازار کار، مسیرهای عملی و فوری فراهم آورد. در غیر این صورت، کاهش امروز نرخ بیکاری ممکن است تنها آرامش پیش از یک بحران بزرگتر باشد.
در نهایت، آنچه از دل آمارهای رسمی و واقعیتهای اقتصادی بیرون میآید، این پیام روشن است که کاهش نرخ بیکاری، اگر با حفظ کیفیت اشتغال و صیانت از فرصتهای شغلی همراه نباشد، نمیتواند نشانهای مطمئن از بهبود پایدار بازار کار باشد. به همین دلیل، به باور کارشناسان، اکنون زمان تصمیمهای متفاوت و هدفمند برای اشتغال موجود و اشتغال از دسترفته است؛ تصمیمهایی که اگر امروز گرفته نشود، ممکن است فردا هزینههای سنگینتری بر دوش اقتصاد و جامعه بگذارد.
انتهای پیام/
نظرات کاربران