«داریو آمودی»، همبنیانگذار و مدیرعامل شرکت آنتروپیک، به شایعات مطرحشده در صنعت هوش مصنوعی مبنی بر حمایت این شرکت از تلاشهای دولت آمریکا برای ممنوعیت مدلهای متنباز چینی یا بهطور کلی مدلهای متنباز پاسخ داد.
آمودی در وبلاگ آنتروپیک تأکید کرد که هر کسی نوشتههای گذشته او را خوانده باشد، میداند که چنین ممنوعیتهایی را مفید نمیداند. وی بهطور صریح اعلام کرده که آنتروپیک هرگز خواستار ممنوعیت مدلهای متنباز نبوده است.
این اظهارات پس از آن مطرح شد که «جنسن هوانگ»، مدیرعامل انویدیا، نامهای سرگشاده را به همراه جمعی از شرکتهای بزرگ فناوری مانند متا، مایکروسافت، Mistral و هاگینگ فیس منتشر کرد. آنها در این نامه از سیاستگذاران خواستند تا محدودیتهای زودهنگام و گسترده بر مدلهای متنباز اعمال نکنند.
اگرچه در آن نامه اشاره مستقیمی به چین نشده بود، مباحث اخیر بر اتهاماتی تمرکز دارند که مدعیاند آزمایشگاههای هوش مصنوعی چینی با استفاده از روشهایی مانند تقطیر و استخراج مالکیت فکری مدلهای آمریکایی، توسعه پیدا میکنند.
دیدگاه آنتروپیک درباره مدلهای متنباز و احتمال همکاری با چین
آمودی در پست خود توضیح داده که مدلهای متنباز بدون قابلیتهای خطرناک، یک دارایی مالکیت عمومی محسوب میشوند که ارزش زیادی برای کسبوکارها، توسعهدهندگان و پژوهشگران دارند. او اشاره کرده نگرانی اصلی استفاده از مدلهای متنباز چینی توسط شرکتها نیست، بلکه ساخت مدلهای پیشرفتهتر توسط حکومتهای مستبد برای دستیابی به برتری نظامی دائمی یا سرکوب مردم است. او از چین بهعنوان توانمندترین نمونه در میان این حکومتها یاد کرده است.
مدیرعامل آنتروپیک همچنین ابراز نگرانی کرد که هوش مصنوعی میتواند حملات بیولوژیکی را امکانپذیر کند. به عقیده او، اعمال چارچوبهای ایمنی روی مدلهای متنباز دشوار است و طبق گزارش مؤسسه ایمنی هوش مصنوعی بریتانیا، پس از انتشار نمیتوان جلوی زیانها را گرفت.
برای مقابله با این تهدیدها، آمودی اقداماتی نظیر محدودسازی دسترسی چین به تراشههای پیشرفته و برخورد رسمی با فرایند تقطیر مدلها را پیشنهاد کرد. او همچنین از تلاشهای بینالمللی برای ایجاد سازمانهای تست ایمنی هوش مصنوعی استقبال کرد. آمودی دراینباره نوشت:
«فکر میکنم این ایده به یک توافق همگانی نزدیک شده است. از اینکه دولت ترامپ در ماههای اخیر در این مسیر گام برداشته و همچنین از پیشنهادات اخیر صنعت که این ارزیابیها را برای قدرتمندترین مدلها (بدون توجه به کشور سازنده یا متنباز/بسته بودن آنها) اعمال میکند (درحالی که مدلهای کمقدرتتر استارتاپها و دانشگاهها را مستثنی میسازد)، دلگرم شدهام. توجه داشته باشید که برای اثربخشی، این ارزیابیها باید جهانی باشند؛ یعنی حتی چین نیز باید حضور داشته باشد. من فکر میکنم این امر ممکن است… همکاری محدود برای جلوگیری از سلاحهای بیولوژیکی هوش مصنوعی امکانپذیر است، زیرا این موضوع به نفع خود چین نیز خواهد بود.»
نظرات کاربران